Vertaling T.U.
Er was eens een meisje, Ella genaamd.
Ze zag de wereld niet altijd zoals hij was, maar zoals het misschien zou kunnen zijn.
Met een beetje magie.
Mijn schat. - Voor haar vader en moeder was ze een prinses.
Ze had geen titel, kroon of kasteel.
Maar ze regeerde over haar eigen kleine koninkrijk.
Met als grens, een huis, weide, bos...
waar haar familie generaties lang woonde.
Met meneer Gans...
en heel de dierenfamilie.
Hallo, daar. Wat denk jij dat je aan het doen bent?
Geef de kleintjes ook hun deel.
Jullie krijgen anders last van je maag.
Gus Gus, je bent een huismuis, geen tuinmuis...
Toch, Jacqueline? En eet meneer Gans zijn eten niet op.
Toch, mama? - Je gelooft nog steeds dat ze je verstaan?
Is dat dan niet zo, mama?
Ik geloof dat dieren ons horen en tegen ons praten, als we maar naar hen luisteren.
Zo weten we hoe we voor hen moeten zorgen. - Wie zorgt voor ons?
De goede feeën natuurlijk. - Geloof je in hen?
Ik geloof overal in. - Ik ook dan.
Haar vader was een koopman die naar het buitenland ging...
die schatten mee terugbracht uit verre landen.
Ella. Waar zijn mijn mooie meisjes?
Waar zijn mijn schatjes?
Ella miste hem heel erg als hij weg was.
Maar ze wist dat hij altijd terugkwam.
Welkom thuis, papa.
Wat was dat? - Dit hing in een boom.
Volgens mij zit er iets in.
Wat is dat mooi.
In het Frans heet dat 'Papillon'.
Heel goed.
Wilt u met mij dansen, mevrouw?
Je staat op mijn voeten.
Zullen we?
Kijk, mama, ik dans.
Lieve vrouw, kom hier.
Kleine vlinder.
Alles was zoals het hoorde.
Ze wisten dat ze een heel gelukkig gezin waren.
Ze hielden zo veel van elkaar.
als ik een koning ben, dan word jij een koningin
lavendel is groen lavendel is blauw
jij moet van mij houden want ik hou van jou
Ieder koninkrijk kan droevige tijden ervaren.
Hoe gelukkig ze ook zijn.
Zo ook bij Ella's huis.
Het spijt me heel erg. - Bedankt, dokter.
Dit is vast erg moeilijk voor u.
Kom, Ella.
Ella, mijn schat.
Ik wil je een geheim vertellen.
Een groot geheim dat je door alle moeilijke tijden in het leven heen helpt.
Onthoud dit altijd.
Wees moedig en vriendelijk.
Jij hebt meer vriendelijkheid in je pink dan de meeste in hun hele lichaam.
Je bezit meer kracht dan je denkt.
En magie. - Magie?
Wees moedig en vriendelijk, mijn lieverd.
Beloof het me. - Ik beloof het.
Goed, lieverd.
Ik moet heel snel gaan, liefje.
Vergeef me, alsjeblieft. - Natuurlijk vergeef ik je.
Tijd ging voorbij en pijn veranderde in herinnering.
In haar hart bleef Ella hetzelfde.
Want ze herinnerde zich de belofte aan haar moeder.
Wees moedig en vriendelijk.
Haar vader was wel erg veranderd, maar hij hoopte op betere tijden.
Ze was dik en klein.
Mijn vrouw en ik zongen tot onze grote tevredenheid.
Als er ooit een fortuinlijker man was...
dan ken ik hem niet.
Dat is het einde van Mr Pip voor vandaag.
Ik hou van een gelukkig einde. Jij niet? - Daar hou ik ook van.
Dat moet ook.
Ik heb besloten...
dat het misschien tijd is...
om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen. - Zeker, papa.
Je weet toch dat ik tijdens mijn reis kennis heb gemaakt met Sir Francis Tremaine?
Ja, de meester van de Textiel Gilde, toch?
Was. De arme man is helaas stervende.
Zijn weduwe...
een eerbare vrouw, die nu alleen is...
maar nog in de bloei van haar leven...
Wees niet bang om het me te vertellen.
Niet als jij er gelukkig door wordt.
Geluk.
Denk je dat ik nog één laatste kans krijg?
Ook al dacht ik dat zoiets nooit meer zou gebeuren.
Natuurlijk vind ik dat, vader.
Ze wordt jouw stiefmoeder.
En je krijgt twee leuke zusjes, om je gezelschap te houden.
Wees moedig en vriendelijk.
Welkom, dames.
Ze is zo dun als een bezem. - En die krullen.
Je bent heel aardig. - Leuk kennis met je te maken.
Je hebt mooi haar. Laat het stylen.
Je hebt vast gelijk. Wil je een rondleiding?
Wat zei ze? - Ze wil ons de boerderij laten zien.
Ze is er trots op. - Zijn er binnen ook dieren?
Wat charmant.
Haar toekomstige stiefmoeder was een scherpzinnige vrouw...
met een verfijnde smaak. Zij kende ook droefenis.
Maar ze verdroeg het heel goed.
Je hebt niet verteld dat je dochter zo mooi was.
Ze lijkt op haar...
Haar moeder.
Prachtig.
Waar heb je het over? - Hou je kop.
Hoelang woont jouw familie hier al?
Bijna 200 jaar. - En er is nog nooit iets opgeknapt?
Anastasia, stil.
Anders denken ze dat je niet goed opgevoed bent.
Ella's stiefmoeder, zo enthousiast als ze was...
bracht weer leven en vrolijkheid in het huis.
Kijk nu eens wie er zelf feestvieren.
Jacqueline, Teddy, Mathilda, gulzige beestjes.
Wat ben jij van plan, Elizabeth?
Jacqueline is mijn gast. Gasten mag je niet opeten.
Ga maar. Je hebt genoeg kattenvoer.
Wij dames moeten elkaar helpen.
We missen het feest.
Zaken gaan voor plezier.
Ik vertrek vroeg. - Je bent net terug van je laatste reis.
Moet je echt gaan? - Het is maar voor een paar maanden, schat.
Wat moet ik meenemen uit het buitenland?
Jouw stiefzusjes vroegen om...
parasols en kant. Wat wil jij?
Breng de eerste tak mee van je reis die je schouder geraakt heeft.
Dat is een merkwaardig verzoek.
Je moet die de hele tijd bij je dragen en aan me denken als je er naar kijkt.
En als je het mee terugbrengt, betekent dat dat jij erbij bent.
En dat wil ik echt.
Dat jij terugkomt.
Hoe dan ook.
Ik kom terug.
Als ik weg ben, wees dan lief voor je stiefmoeder en stiefzusjes...
hoewel ze soms misschien vermoeiend kunnen zijn.
Dat beloof ik. - Bedankt.
Ik laat altijd een deel van mij achter, Ella.
Onthoud dat.
En je moeder is hier ook, hoewel je haar niet ziet.
Ze is het middelpunt.
Daarom moeten we dit huis altijd koesteren, voor haar.
Ik mis haar.
En jij?
Heel erg.
Denk aan de kant.
En mijn parasol. Ter bescherming van mijn teint.
Dat betekent 'huid' mocht je dat niet weten.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Ella, liefje.
Niet huilen.
Ja, stiefmoeder. - Zeg dat niet tegen me.
Mevrouw is goed.
Zorg dan dat je kleiner wordt.
Anastasia en Drissela hebben altijd een kamer gedeeld.
Zulke aandoenlijke meisjes.
Als die jurk stuk was, zou je zeker wel leuk vinden?
Soms wil ik jouw ogen uitkrabben.
Ik denk dat ze de slaapkamers nogal klein vinden.
Mijn slaapkamer is de grootste. Behalve die van u en papa.
Misschien willen ze die delen. - Wat een geweldig idee.
Wat ben je een lief meisje.
Ik kan wel... - De zolder. Natuurlijk.
De zolder?
Het is maar tijdelijk. Alle andere kamers worden opgeknapt.
De zolder is leuk en luchtig. Dan heb je niets met onze problemen te maken.
Het is nog gezelliger als je al deze frutsels daar mee naartoe neemt.
Om je te vermaken.
Hier stoort niemand me.
Kom op, Gus Gus, het lukt je wel.
Hier is jouw schuilplaats dus.
Blijkbaar ook die van mij.
Juist.
Simpele ziel, dat is de laatste druppel. - Ons kleine zusje praat met de houtworm.
Fijn, geen katten.
En geen stiefzusters.
Onze zuster is gek. - Ik heb er twee.
Dat heb ik gehoord. Met wie praat ze?
Ze is gek.
Goedemorgen, Miss Ella. - Goedemorgen, Tom.
Mag ik? Wat een prachtig ei.
Bedankt.
Goedemorgen.
Bedankt, Miss Ella. - Graag gedaan.
Schiet op, meisjes. Het is tijd voor de lunch.
Ella's stiefzusters hadden een hekel aan de ochtend.
Ze waren niet goed in huishoudelijke zaken.
In feite waren ze nergens goed in.
Hou alsjeblieft op.
Ella vond troost in de brieven die haar vader haar stuurde.
De weken gingen over in maanden...
maar elke dag werden zijn gedachten uit de verte gebracht.
Tot, laat op een middag.
Boer John?
Miss Ella, het gaat over uw vader.
Hij werd ziek onderweg.
Hij is overleden.
Hij is er niet meer.
Op het einde sprak hij alleen maar over u en uw moeder.
Ik moest u dit geven.
En mijn kant dan? - En mijn parasol?
Dat is allemaal niet belangrijk.
We zijn geruïneerd.
Hoe moeten we nu leven?
Het is vast heel moeilijk voor jou geweest.
Hoe moesten ze verder leven?
Maatregelen moesten genomen worden. Ella's stiefmoeder ontsloeg de bediendes.
Haar stiefmoeder en zusters misbruikten haar.
Gedurende de tijd was ze geen zuster meer, maar een bediende.
Dus moest Ella al het werk doen.
Het was niet erg. Zo werd ze afgeleid van haar verdriet.
Dat zei haar stiefmoeder tenminste.
En zij en haar twee dochters wilden Ella dolgraag...
heel veel afleiding bezorgen.
Er moet gezegd worden dat ze wel al het eten met haar deelden.
De restjes van hun tafel dan.
Ze had weinig vrienden. Hoewel, haar vrienden waren erg klein.
Daar ben je.
Wil je samen met mij eten?
Maar voor de vrienden die ze had was ze heel goed en heel gul.
Ga aan tafel.
Soms, tegen het einde van de dag, was het te koud op zolder...
om de nacht door te brengen. Dus ze lag bij de uitdovende haard...
om warm te blijven.
Ik dacht dat het ontbijt al klaar was.
Dat is ook zo, mevrouw. Ik maak een vuurtje.
Roep voortaan niet tot het werk klaar is.
Zoals u wenst.
Ella, wat zit er op je gezicht?
Mevrouw?
Het is as uit de haard.
Ga je wassen. - Zo krijgen we sintels in onze thee.
Ik heb een nieuwe naam voor haar. 'Cinderella'.
Of: 'vieze Ella'.
We gaan je 'Cinderella' noemen. - Wat zijn jullie slim, meisjes.
Voor wie is dit?
Hebben we iemand vergeten? - Dat is mijn plek.
Je kunt niet het ontbijt klaarmaken en dan ook nog bij ons komen zitten.
Wil je niet liever eten als het werk gedaan is, Ella? Of moet ik Cinderella zeggen?
Cinderella. Namen bezitten kracht.
Net als magische toverspreuken.
En plotseling dacht ze dat haar stiefmoeder en zusters...
haar getransformeerd hadden in een wezen van alleen as en hard werken.
Ren snel weg, mijn vriend, anders pakken ze je. Ga.
Misschien was het maar goed dat Ella's stiefzusters wreed waren...
anders was ze nooit naar het bos gegaan en had ze haar prins niet ontmoet.
Rustig, jongen.
Juffrouw.
Gaat het, juffrouw? Wacht even.
Alles is goed met me. Bedankt.
Gaat het? - Ja, maar hij is zich doodgeschrokken.
Wie? - Het hert.
Wat heeft hij u aangedaan? Waarom jaagt u op hem?
Ik moet bekennen dat ik hem nog nooit ontmoet heb.
Is hij een vriend van u? - Een bekende.
We hebben elkaar net ontmoet.
Ik keek in zijn ogen en hij in de mijne en ik dacht...
dat hij nog een leven voor zich had. Dat is alles.
Hoe heet u?
Dat maakt niet uit.
U zou niet zo diep in het bos moeten zijn in uw eentje.
U bent toch bij me? Meneer...
Hoe heet u? - Weet u niet wie ik ben?
Mijn vader noemt me 'Kit' als hij in een goeie bui is.
Waar woont u, Mr Kit? - In het paleis.
Mijn vader leert me zijn beroep. - U bent een leerling.
Zoiets. - Behandelen ze u goed?
Waarschijnlijk beter dan ik verdien. En u?
Ze behandelen me zo goed als ze kunnen.
Dat spijt me.
Dat is niet uw schuld.
De uwe ook niet.
Het is niet zo erg. Het kan vast veel erger.
Men moet gewoon moed houden en vriendelijk zijn. Toch?
Ja, u heeft gelijk.
Zo voel ik het ook.
Laten ze hem alstublieft niets doen.
Maar we zijn op jacht. Zo gebeurt dat.
Alleen maar omdat iets zo hoort daarom hoef je het nog niet te doen.
U heeft alweer gelijk.
Laat u hem dan met rust?
Ja.
Heel erg bedankt, Mr Kit. - Daar bent u, hoogheid.
Ik heet Kit. Ik kom eraan.
Schiet dan maar op, Mr Kit.
Zoals ik al zei. Ik kom eraan.
Ik hoop u weer te zien, juffrouw.
Ik u ook.
Je doet alsof je nooit eerder een mooi meisje hebt gezien.
Het was niet zomaar 'n mooi meisje, ze was meer dan dat.
Hoeveel meer? Je hebt haar maar één keer ontmoet. Je weet niets.
U wist het gelijk van moeder. - Dat ligt anders. Ze was een prinses.
U had dan ook van haar gehouden. - Dat had ik haar nooit gezien.
Mijn vader zou zeggen wat ik nu jou vertel.
En ik zou hebben geluisterd. - Echt niet.
Echt wel. - Niet.
Hoe is zijn toestand?
Majesteit... - Het maakt niet uit.
Als het zolang kost om het te zeggen, dan weet ik al genoeg.
Vader...
Iedereen sterft uiteindelijk.
Kom, anders zijn we te laat.
Stiptheid is de hoffelijkheid van edelen.
Ik neem aan dat uw vader uw gedrag in het bos heeft besproken.
Dat zijn uw zaken niet, aartshertog. - Uw zaken zijn mijn zaken, hoogheid.
Het is ondenkbaar om een hert te laten gaan.
Alleen maar omdat iets zo hoort daarom hoef je het nog niet te doen.
Of zoiets.
Meester Pineas, uw ambachtsman wacht geduldig op u.
Maak het meer toonbaar. Het moet een bruid aantrekken.
Ook al luistert hij nooit.
Ik zal m'n uiterste best doen, maar ik kan geen wonderen garanderen.
Mooi doek, meester Pineas. - Dank u wel.
Alsof hij iets weet van kunst.
Deze portretten worden dus echt naar het buitenland gestuurd...
om de aandacht en deelname van het aankomende bal te verhogen?
Het is een zeer leuke traditie.
En daar kies je ook je bruid. - Fascinerend.
Als ik toch zo nodig moet trouwen, waarom niet een eerlijk meisje van hier?
Hoeveel dingen zal die eerlijkheid ons brengen?
Hoe worden we het machtigste koninkrijk?
Wij zijn een klein koninkrijk tussen vele machtige landen, hoogheid.
De wereld is gevaarlijk.
Luister, zoon.
Ik wil jou en het koninkrijk veilig zien.
U hebt gelijk.
Op één voorwaarde.
Stuur uitnodigingen aan iedereen, niet alleen de adelen.
De oorlog heeft ons allemaal leed gebracht.
Wat denk je? Zou dat de mensen behagen?
Ik zou dit niet moeten zeggen, majesteit.
Maar ik zou een beetje plezier niet erg vinden.
Het lijkt erop dat we een deal hebben.
Een natie bal, en een prinses voor de prins.
Klinkt als 'n stap in de goede richting, als u het mij vraag...
Niemand vroeg je iets.
Ik verontschuldig me.
Stoute verf en penseel. Laat zakken, Samson.
Naar beneden. Niet zo veel...
En nu lig ik letterlijk op de grond. Het spijt me.
Eigenlijk is het een goede hoek voor u.
Prachtige neusgaten. Kan ik een groter penseel krijgen?
Je ziet er niet goed uit. Totaal niet.
Waarom blijf je daar, als je op die manier wordt behandeld?
Omdat ik mijn ouders iets heb beloofd.
Ik heb beloofd dat ik de plek zal koesteren waar we zo gelukkig waren.
Ze hielden van het huis en...
Nu ze er niet meer zijn, doe ik het voor ze.
Het is mijn huis.
Luister. Stilte.
Over twee weken zal een koninklijk bal worden gehouden in het paleis.
En op dit bal, volgens onze oude gewoonte...
kiest de prins zijn bruid.
Hierbij verklaart de prins ook, dat elk meisje in het koninkrijk...
ofwel edele of gewone burger, wordt uitgenodigd.
Dit is het gebod van onze edele koning.
Ella was enorm enthousiast om Kit, de leerling, weer te zien.
Beide zusters waren geïnteresseerd, over een toekomstige ontmoeting met de prins.
Ik zorg dat hij van me gaat houden. - Geweldig nieuws.
Blijf kalm. Luister.
Een van jullie moet het hart van de prins veroveren.
Doe dat en we zullen slagen om deze plek te verlaten.
Ik? Prinses.
Of ik, een prinses?
Je bracht ons het nieuws, waarom ben je nog hier?
Je moet onmiddellijk terug naar de stad, en de naaister vertellen...
om drie geweldige jurken te maken voor het bal.
Drie?
Erg aardig van u. - Waar heb je het over?
Dat u aan mij dacht. - Aan jou?
Ze denkt dat de derde jurk voor haar is.
Arm kind, wat gênant.
Je bent te ambitieus.
Nee, ik wil gewoon mijn vriend zien.
Voor alle duidelijkheid:
Een jurk is voor Anastasia, één is voor Drisella...
en één voor mij.
Na de Parijse mode.
Ze weet niet wat het betekent.
Ik weet heel goed wat Parijse mode is.
En ik zal er voor zorgen.
Goed. Dan is dat duidelijk. Ga nu.
Alle meisjes in het koninkrijk zullen de prins willen...
je moet er als eerste zijn, voordat de naaister overspoeld wordt met werk.
Vertel me wat ze zei. - Ik spreek Frans, geen Italiaans.
Wakker worden, hoogheid. Uw gedachten zijn elders.
Het is al zo vanaf de jacht. - Dat prachtige meisje...
ik blijf maar aan haar denken. - Er zijn zat meisjes.
Maar haar levenskracht, vriendelijkheid...
Heeft ze toevallig een zus? - Dat weet ik niet.
Misschien komt het mysterieuze meisje wel naar het bal.
Daarom opende u de deuren voor iedereen. - Het is voor het welzijn van het volk.
Natuurlijk. Hoe stom.
En als ze komt, wat dan?
Dan zegt u dat u een prins bent, die een bruid kan kiezen die hij wil.
Ja, 'ha'.
Je weet dat mijn vader en de aartshertog mij met 'n prinses willen laten trouwen?
Als het meisje zo geweldig is als u zegt, kunnen ze wellicht van gedachte veranderen.
De dag van het bal komt dichterbij.
En het hele koninkrijk, houdt z'n adem in voor wat komen gaat.
Wil je mij als koningin? Wie? Ik?
Strakker.
Dat is het.
Je bent geweldig, zus. - En jij ook.
We moeten een wedstrijd houden om de hand van de prins.
Maar dat betekent niet dat we onvriendelijk tegen elkaar zullen zijn.
Natuurlijk niet, lieve zuster.
Ik zal je heus niet vergiftigen voor het bal.
En ik zal je niet uit het rijtuig duwen.
En ik trap je hersens niet in op de trappen van het paleis.
We zijn immers zussen. En bloed is dikker dan water.
De prins moet beslissen.
Ik vraag me af hoe hij is.
Wat maakt het uit?
Hij is schatrijk.
Wil je hem niet leren kennen voor het huwelijk?
Natuurlijk niet. Misschien denk ik dan anders.
Je hebt zeker nooit met een man gesproken.
Eens ontmoette ik een heer. - Een dienaar zeker.
Of leerling. - Ja, hij was een leerling.
Alle mannen zijn dwazen, dat is wat moeder zegt.
Hoe eerder je dat leert, hoe beter.
Mag ik deze dans, my lady?
Ik wil het even proberen. - Nee, ik.
Het was de eerste keer niet dat Ella medelijden had met die twee.
Die zo lelijk van binnen waren en zo mooi aan de buitenkant.
Als haar stiefmoeder geen vierde jurk wilde laten maken...
leek het Ella dat ze er dan toch zelf één kon maken.
Vooral omdat ze kon rekenen op hulp.
Mijn lieve meisjes, als ik jullie zo zie...
dan geloof ik dat de prins voor één van jullie zal kiezen.
En ik heb twee keer zoveel kans.
Ik durf te zeggen dat niemand er mooier uitziet dan mijn dochters.
Het kost u niets.
Het was een jurk van mijn moeder, die ik zelf heb vermaakt.
Cinderella naar het bal. - Niemand wil een dienstbode als bruid.
Na alles wat ik heb gedaan. - Ik wil niets verpesten...
ik wil de prins niet eens ontmoeten. - Dat gebeurt ook niet, omdat je niet meegaat.
Maar alle meisjes in het koninkrijk worden uitgenodigd.
In opdracht van de koning. - Ik denk ook aan de koning.
Het zou een belediging zijn voor de majesteit om in die vodden op het paleis te verschijnen.
Vodden? Het was van mijn moeder.
Het spijt me om dit te moeten vertellen, maar je moeder had een zeer twijfelachtige smaak.
Het is zo ouderwets dat het uit elkaar valt.
Het is kapot. En in stukken.
Het is belachelijk ouderwets.
Hoe kon je dat doen?
Wat anders?
Ik zal niet toestaan dat iemand mijn meisjes vergelijkt met jou.
Dat verpest hun vooruitzichten als ze gezien worden met een dienstmeid.
Dat is wat je bent En dat zul je blijven.
Luister nu goed. Je gaat niet naar het bal.
Het spijt me, mama. Het spijt me.
Ik beloofde dat ik moed zou hebben, maar dat heb ik niet meer.
Ik geloof niet meer.
Neem me niet kwalijk.
Kun je me helpen?
Met een klein stukje brood of melk?
Ja, natuurlijk. Ik denk dat ik dat wel kan vinden.
Waarom huil je? - Niets.
Niets?
Wat is een glas melk? Niets.
Maar vriendelijkheid is alles.
Ik wil je niet haasten, maar we hebben niet veel tijd, Ella.
Hoe kent u mij? Wie bent u? - Wie ben ik?
Ik dacht dat je het nu wel wist.
Ik ben jouw goede fee.
Dat kan helemaal niet. - Waarom?
Ze bestaan niet. Ze zijn verzonnen voor kinderen.
Je moeder geloofde wel in hen. Ik weet dat omdat ik het hoorde.
Gehoord? - Hemeltje lief.
Goed. Allereerst. Even iets comfortabeler aantrekken.
Veel beter.
Waar was ik gebleven?
Hoe heeft u... - Eens kijken.
We hebben een rijtuig nodig.
Dat daar? - Dat is niet geschikt als rijtuig.
Nee, fruit of groenten.
Heb je een watermeloen?
Een Cantaloupe? - Ik weet niet eens wat dat is.
Artisjok? Kumquat?
Vleestomaten? - We hebben wel pompoenen.
Pompoenen. Dat is de eerste keer voor mij.
Altijd interessant. Ik hoop dat hij niet te zacht is.
Die is wel goed. Mes.
Alstublieft. - Dank je, schat.
Hallo, mijn vreemde oranje groente vriendje. Wat doe je?
Zware pompoen. - Kijk uit, muizen.
Het maakt niet uit. Laten we het hier doen.
Wat? - De pompoen in een ruituig veranderen.
Ik word nerveus van je.
Zal ik mijn ogen dichtdoen? - Dat is vast beter.
Toe maar dan.
Dat ziet er anders uit. De truc is...
Ik ben vergeten wat de truc is.
Ik dacht... Hij wordt nog veel groter.
Is dit wat u moet doen? - Denk je dat ik dat moest doen?
Een rijtuig. - U bent echt mijn goede fee.
Natuurlijk. Ik verander niet voor iedereen pompoenen.
Waar zijn de muizen? - Muizen?
Muizen. Daar zijn ze.
Vier witte paarden. - Kijk eens hoe mooi jullie er uitzien.
Maar hoe heeft u...
Waar was ik? Rijtuigen, paarden...
Lakeien.
Hallo, meneer hagedis.
Heeft u mij geroepen?
Nu heb ik nog een koetsier nodig. - Een koetsier?
Zei ik koetsier? Ik bedoelde gans.
Ik kan niet rijden. Ik ben een gans.
Iedereen op zijn plaats.
Goede fee? - Ja? Wat?
Mijn jurk. Ik kan niet in deze jurk gaan.
Kunt u hem maken? - Ik verander hem wel in iets nieuws.
Nee, alstublieft niet. Deze is van mijn moeder geweest.
En ik zou hem graag aanhebben als ik naar het paleis ga.
Dan is het bijna alsof ik haar meeneem. - Ik begrijp het.
Mag ik hem dan wat mooier maken?
Is een blauwe kleur erg? - Nee.
Hij is prachtig. Ze had hem geweldig gevonden.
Kom op, wegwezen. Je komt te laat.
Hemeltje.
Stop die koets.
Moment.
Heb je niets mooiers? - Niemand ziet ze toch.
Dit verpest alles. Doe ze uit. Snel.
Het moet iets anders. Ik ben goed in schoenen.
Ze zijn van glas. - Ja, ze zitten heerlijk.
Ella, je moet nu echt gaan. Wat is er?
Mijn stiefmoeder en de meisjes?
Ik zorg ervoor dat ze je niet herkennen.
Toe maar. Je zult naar het bal gaan.
Stap maar in. Wat een mooie blauwe jurk.
Ella, dat was ik bijna vergeten.
Denk eraan. De magie duurt niet eeuwig.
Als de klok middernacht slaat...
wordt de toverspreuk verbroken en wordt alles weer zoals het was.
Om middernacht?
Dat is meer dan genoeg tijd.
Ga dan. - Dank u wel.
Gansje, ga.
Prinses Chaima van de Chrysantium Troon.
Lady Tremaine en dochters.
Ik ben Drisella. - En ik Anastasia.
Ik ben de slimste. - En ik de mooiste.
De hele slimme Miss Drisella en de hele mooie Anastasia.
Schiet toch op.
Naar wie ben je op zoek? - Naar niemand.
Naar dat meisje uit het bos, nietwaar?
Daarom zond je zo veel uitnodigingen. - Vader, het is voor de mensen.
Ik weet dat je van de mensen houdt, Kit.
Maar ik weet ook dat je hoofd op hol sloeg nadat je haar maar één keer had ontmoet.
Kan ik dan niet trouwen met iemand die ik maar één keer heb ontmoet?
Een prinses of niemand.
Mag ik voorstellen hare koninklijke hoogheid prinses Chelina...
van Saragossa.
U bent net zo knap als op het portret.
En uw kleine koninkrijk is betoverend.
Ik hoop dat u ons kleine koninkrijk niet te klein vindt.
Dank je wel.
Ik ben bang, meneer de hagedis.
Ik ben maar een meisje, geen prinses.
En ik ben maar een hagedis, geen lakei.
Geniet ervan zolang als het duurt.
Majesteit, hare koninklijke hoogheid...
my lords, dames en heren...
geachte gasten, en gewone mensen...
de prins zal nu zijn partner uitkiezen voor de eerste dans.
Laat ons bal beginnen.
Sorry.
Duizend maal excuus, hoogheid. Ik weet niet wat er gebeurd is.
Mr Kit. - Jij bent het.
Toch? - Ja.
Hoogheid...
als ik mag...
het zou me veel vreugde schenken...
als ik de eerste...
Dans? - Ja, dans. Dat klopt.
Ze kijken allemaal naar je. - Geloof me, ze kijken naar jou.
Wie is zij? - Ik heb geen idee.
Wie was dat, mama?
Ik weet het niet zeker, maar het voelt niet goed.
Wat een geweldige jurk heeft ze aan. - En haar mooie schoenen...
Focus. Jullie moeten de prins veroveren.
Aan de slag. - Maar niemand heeft ons gevraagd.
Heren.
Mag ik u mijn dochters Anastasia en Drisella voorstellen?
Lachen.
Daarheen. Lachen.
Dus jij bent de prins?
Niet precies die prins.
Er zijn verschillende prinsen in de zaal, ik ben maar gewoon een prins.
Je heet dus geen Kit? - Nee, zo noemt mijn vader me altijd.
Je bent dus geen leerling? - Toch wel, het is maar een beroep.
Jeetje. - Neem het me alsjeblieft niet kwalijk.
Ik dacht dat je me anders zou behandelen als je het wist.
Ik hield jou voor een plattelandsmeisje.
Nu zie ik dat je me in de maling hebt genomen.
Zeker niet. - Geen verrassingen meer?
Geen verassingen meer.
Ben jij dat?
Ik hou niet van schilderijen van mezelf.
Niemand heeft mij ooit geschilderd.
Nee? Dat zou wel moeten.
Wie is zij? - Zij kwam onuitgenodigd.
Heb je het niet gevraagd. - Ik was druk bezig met voorstellen.
Wees stil.
Niet te geloven.
Zal men je niet missen op het bal?
Misschien, maar laten we nog niet teruggaan.
Wat is er mis?
Als ik terugga proberen ze mij te koppelen aan een dame van hun keuze.
Ze willen dat ik met haar trouw om er voordeel uit te halen.
Voor wiens voordeel?
Dat is een goede vraag.
Je hebt toch het recht je eigen hart te volgen?
Maar ik moet rekening houden met de wensen van de koning.
Hij is een wijze heerser en een liefhebbende vader.
Misschien verandert hij nog van gedachten.
Ik ben bang dat hij daar geen tijd meer voor heeft.
Arme Kit.
De mensen zeggen dat zij een prinses is.
Onze Prins vond haar bijzonder aardig.
Ze viel helemaal voor hem.
Ze was wel krachtdadig.
Maar als ze echt een prinses is zou dit juist goed kunnen zijn.
Ik heb hem al uitgehuwelijkt.
Aan prinses Chelina.
Excuseer mij, hoogheid, ik wil mij niet opdringen.
Nee, u zou mij moeten vergeven, mevrouw.
Uw geheim is veilig bij mij.
Ik heb deze plek nog nooit aan iemand laten zien.
Een geheime tuin.
Prachtig.
Alsjeblieft. - Dat zou ik niet moeten doen.
Toch wel. - Nee, toch niet.
Je zou het wel moeten doen. - Ik zal het doen.
Mag ik? - Graag.
Het is van glas. - Waarom niet.
Sta mij toe? - Dank je.
Zo.
Wil je mij vertellen wie je werkelijk bent?
Als ik dat doe wordt alles waarschijnlijk anders.
Ik begrijp het niet. Zeg me dan hoe je heet.
Ik heet...
Ik moet gaan, het is moeilijk uit te leggen.
Hagedissen en pompoenen, en dingen.
Wacht.
Waar ga je naar toe?
Je was heel vriendelijk.
Bedankt voor een fijne avond, ik vond het geweldig.
Iedere seconde.
Hagedissen en pompoenen?
Het spijt me heel erg.
Hoogheid.
Mijn prins. - Hoe maakt u het?
U heeft de verkeerde.
Hij moet weten hoe ze heet. - Dat weet ik.
Hij moet weten hoe ze heet. - Dat deed echt zeer.
Majesteit. - Jongedame.
Het spijt me zo. - Het geeft niets, lieve schat.
Ik wilde alleen maar zeggen, majesteit...
dat uw zoon de leukste persoon is die ik ooit ontmoet heb.
Zo beleefd en dapper. Ik hoop dat u weet hoeveel hij van u houdt.
Excuseert u mij.
Wacht.
Waar ga je heen? - Opschieten.
Kom terug.
Opschieten.
Haast je alsjeblieft, meneer Gans.
Wacht.
Kapitein, mijn paard. - Nee, dit kan een indringer zijn.
Uw vader heeft u hier nodig.
Kapitein?
U moest echt die uitkiezen, niet?
Jazeker.
Sneller, meneer Gans.
Wees voorzichtig, meneer Gans.
Hemeltje.
Jij daar, stop onmiddellijk.
Geen goed tijdstip.
Open de poort.
Nee.
Neem me niet kwalijk. Dit zul je heel comfortabel vinden.
Cinderella, word wakker, lui kind.
Thee en een schaal koekjes.
Jij kijkt vrolijk. - En je bent nat.
Ik heb in de regen gewandeld. Dat maakt me vrolijk.
Wat apart. - Thee.
We hebben niet met zoveel gepraat. We waren zielsverwanten.
Jouw ziel zat alleen maar aan het banket.
Heb je hem niet met mij zien dansen?
Met je dansen? Hij sprak niet eens tegen je.
Het was niet onze schuld, moeder. Het kwam door dat meisje.
De mysterieuze prinses. - Mysterieuze prinses?
Wat mooi. - Het was geen prinses.
Het was een lokaal meisje zonder respect voor zichzelf.
Een vulgair jong meisje kwam de balzaal binnen.
Zonder begeleiding. Ze wierp zich zo op de prins.
En hij danste echt met dat lelijke kind.
Het was een schande.
Hij was te beleefd om haar weg te sturen waar iedereen bij was.
Hij wilde zich niet langer blootstellen met dat aanmatigende wicht.
Hij nam haar apart en voerde haar af.
Maar ze weigerde om weg te gaan en de bewakers achtervolgden haar.
Wat heeft de prins toch een slechte smaak. - Zij horen bij elkaar.
Het maat niet uit, meisjes. Het bal was gewoon een afleidingsmanoeuvre.
De prins kan niet uit liefde trouwen.
Hij is beloofd aan Prinses Chelina van Zaragosa.
De Groothertog heeft het mij zelf verteld.
Dit is erg oneerlijk.
Ja, het is een wrede wereld.
Hallo, alweer.
Bedankt voor jullie hulp.
Het was echt als een droom.
Beter dan een droom.
Ella kon niet wachten om op te schrijven wat er gebeurd was.
Zodat ze zich elk detail zou herinneren.
Alsof ze haar ouders zou vertellen...
over het bal in het paleis, en haar tijd met de prins.
Het belangrijkste, de prins.
Je bent gekomen, goed zo.
Vader, verlaat me niet.
Ik moet wel.
Jij moet niet alleen zijn. Kies een bruid.
Prinses Chelina.
Wat als ik je dat beveel?
Ik hou van u en respecteer u, maar dat doe ik niet.
Ik denk niet dat we buiten onze grenzen hoeven te zoeken...
naar macht of begeleiding.
Wat we nodig hebben is vlak voor ons.
We moeten alleen moedig...
en vriendelijk zijn.
Dat klopt.
Je bent een mens geworden, goed zo.
En misschien, in de korte tijd die ik nog heb...
word ik de vader die jij verdient.
Je moet niet trouwen om er voordeel uit te halen.
Je moet uit liefde trouwen.
Vind dat meisje.
Vind haar, dat meisje waar ze allemaal over spreken...
degene die haar schoen verliest.
Wees blij, mijn jongen.
Dank u, vader.
Jij bedankt, Kit.
Ik hou van je, zoon.
En ik hou van jou, papa.
Toen de tijd van rouw voorbij was...
is er een aankondiging gedaan.
Luister.
Bij deze verklaart onze nieuwe koning zijn liefde...
aan de mysterieuze prinses...
die bij het bal glazen muiltjes droeg.
En hij vraagt haar om naar het paleis te komen.
Waar ze, als ze wil...
met hem zal trouwen.
Dit was het nieuws van vandaag.
Zoek je dit?
Het moet een heel verhaal zijn hoe je hier aan gekomen bent.
Wil je het me vertellen?
Niet? Prima.
Dan vertel ik jou een verhaaltje.
Er was eens, een prachtig jong meisje.
Die getrouwd was uit liefde...
en ze kreeg twee schattige dochters.
Alles was prima.
Maar op een dag is haar man...
de liefde van haar leven, overleden.
De volgende keer trouwde zij omwille van haar meisjes.
Maar die man stierf ook.
En zij werd veroordeeld om elke dag...
voor zijn dochter te zorgen.
Ze hoopte dat één van haar mooie...
stomme dochters met de prins zou trouwen.
Maar zijn hoofd zat vol vanwege een meisje met glazen muiltjes.
En daarom was ik sindsdien ongelukkig.
Mijn verhaal lijkt nu afgelopen te zijn.
Vertel me nu het jouwe.
Heb je het gestolen?
Het is me gegeven. - Gegeven? Niets wordt zomaar gegeven.
Alles heeft een prijs. - Dat is niet waar.
Vriendelijkheid is gratis.
Liefde is gratis. - Liefde is niet gratis.
Dit is hoe jij mij gaat betalen...
als jij wilt krijgen wat je begeert.
Niemand zal je geloven. Een vieze dienstmeid zonder familie...
die het hart van de prins veroverd denkt te hebben.
Maar een respectabele edelvrouw zal niet worden genegeerd.
Als je eenmaal getrouwd bent, maak je mij hoofd van het paleis.
Anastasia en Drisella zullen trouwen met een rijke man...
en ik zal voor die jongen zorgen.
Hij is geen jongen.
Wie ben jij dan wel, hoe zou jij een koninkrijk regeren?
Laat dat maar aan mij over, dan krijgen we allemaal wat we willen.
Ik was niet in staat om mijn vader te beschermen...
maar ik zal wel de prins en het koninkrijk tegen u beschermen.
Wat mij ook zal overkomen.
Nou, dat is nog eens een vergissing.
Nee. Waarom?
Waarom bent u zo wreed?
U begrijpt het niet.
Ik probeerde goed voor u te zijn.
Jij, goed voor mij?
Niemand verdient het om behandeld te worden zoals u mij behandelt.
Waarom doet u dat?
Waarom?
Omdat jij jong en onschuldig bent...
en goed. En ik...
Waar heb je dat vandaan? - Van mijn dienstmeid.
De mysterieuze prinses is een gewone burger?
Stel je voor hoe geschokt ik was toen ik daar achter kwam.
Heb je het niemand verteld? - Niet eens aan mijn dochters.
Niemand hoeft de waarheid te weten.
U hebt het koninkrijk een grote schande bespaard.
En ik zou het graag zo houden.
Bedreigt u mij?
Wat wilt u dan?
Ik wil hertogin geworden...
en ik wil twee mogelijke bruidegoms voor mijn dochters vinden.
Akkoord.
En het meisje? - Doe met haar wat je wilt.
Zij betekent niets voor mij.
Waar? - Achtergelaten in de berm.
Heb je haar gevonden? - Het meisje, nee. Ze is verdwenen.
Er moet een reden zijn dat zij verdwenen is.
Misschien mocht ze zich niet melden. - Wees niet te teleurgesteld, jongen.
Beter worden teleurgesteld, en wijsheid verkrijgen.
Mensen moeten weten dat het koninkrijk veilig is.
En een koning heeft een koningin, en het land daarna misschien een opvolger.
Ze willen zekerheid voor de toekomst. - Akkoord, laten we dan ook zekerheid geven.
Ik ben de koning, en ik vraag uit te kijken naar de mysterieuze prinses.
Zelfs als ze niet gevonden wil worden moet ik haar nog een keer zien.
Maar als ze niet gevonden wordt...
moet u voor het welzijn van het koninkrijk trouwen met prinses Chelina.
Voor het welzijn van het koninkrijk.
Zeer goed, ik ga akkoord. - Maar, hoogheid...
Maar u gaat er alles aan doen? - Majesteit, u hebt mijn woord.
Het muiltje ging van de ene kant naar de andere kant van het koninkrijk.
En ging langs elk huis waar een meisje kon wonen.
U eerst, mevrouw.
Nou, ik probeer het wel.
Waar moet ik gaan zitten?
Zo dan. Voorzichtig, mijn voeten zijn opgezwollen.
Schimmel.
De groothertog hield zich aan zijn woord...
hij heeft alles in het werk gesteld om de prins te laten zien...
dat de mysterieuze prinses nergens gevonden kon worden.
Het past. - Het past helemaal niet.
Het past wel. Het is van mij.
Geef de schoen terug. - Dat kan niet.
Pak die schoen van haar af. - Alsjeblieft, niet doen. Het is mijn schoen.
Plaats maken voor de schoen.
Mag ik mijn andere voet proberen? - Dat gaat niet gebeuren.
Wat men ook probeerde...
er was geen passende voet voor het magische muiltje te vinden.
Dit is de mysterieuze prinses.
Wat is er mis, kapitein?
We hebben het meisje niet gevonden.
Een teleurstelling voor onze koning.
Kom op, verlies de moed niet. Er is nog een huis.
We moeten al het mogelijke doen.
Moeder, dit is onze kans.
Laat hen binnen.
Heren, wat een geweldige verrassing.
Mogen we u even storen? - Natuurlijk, prins. Deze kant op.
Ella wist niet dat hij beneden was. Het kon haar ook niets schelen.
Niemand zou haar bezoeken. - Hou op.
Het is gekrompen.
Nog eens.
Genoeg.
Ella was wel verdrietig, maar had de moed niet verloren.
Ze wist dat het bal en de tijd die ze doorgebracht had met de prins...
mooie verre herinneringen zouden worden.
Zoals die aan haar vader en moeder en geweldige kindertijd.
Pas.
Heel goed. Onze taak zit erop, kapitein.
Het lot zal ons nu goed gezind zijn, meisjes.
Zeker, mevrouw.
als ik koning ben, zal jij koningin worden?
lavendel is groen, lavendel is blauw
als jij van mij houdt...
dan zullen wij veilig zijn
Hoort u dat, excellentie?
Laten we gaan, kapitein. - Een moment.
Mevrouw, is er geen ander meisje in uw huis?
Heeft uw kat dan geleerd om te zingen?
Er is vandaag genoeg toneelgespeeld, kapitein. Laten we gaan.
Ze liegt, excellentie. - Onzin. Ik vertrouw de dame. We gaan.
Groothertog.
Majesteit. - Wat een liefelijk gezang.
Daardoor wil ik nog wel even blijven. - Majesteit, ik...
Kapitein, wilt u dat onderzoeken?
Met genoegen, majesteit.
Daar. Ziet u wel. Ik zei toch dat het niet belangrijk was.
Dat zullen we nog wel zien.
Juffrouw.
U wordt verzocht om zich aan uw koning te presenteren.
Ik verbied je dat te doen. - Ik verbied u het haar te verbieden.
Wie bent u om een officier van de koning tegen te houden?
Bent u een keizerin, heilige, godheid?
Ik ben haar moeder.
Dat bent u nog nooit geweest.
En u zult nooit mijn moeder worden.
Kom nu, juffrouw.
Denk aan wie je bent, ellendeling/
Zou wie ze was, echt was, werkelijk genoeg zijn?
Deze keer was er geen magie om haar te hulp te komen.
Dit is waarschijnlijk het grootste risico die iedereen zou nemen...
om te laten zien wie we werkelijk zijn.
Wees moedig en vriendelijk.
Wie bent u?
Ik ben Cinderella.
Majesteit...
ik ben geen prinses.
Ik heb geen rijtuig, geen ouders, of bruidsschat.
Ik weet niet of dat mooie muiltje zal passen.
Maar...
als het past...
accepteert u mij dan zoals ik ben?
Een eerlijk boerenmeisje die van je houdt.
Natuurlijk.
Alleen als je mij accepteert zoals ik ben.
Een leerling die zijn vak nog aan het leren is.
Alsjeblieft.
Ella, mijn lieve zuster.
Het spijt me heel erg.
Zullen we?
Ik vergeef je.
Vergiffenis of niet...
Cinderella's stiefmoeder en haar dochters...
gingen al snel weg samen met de groothertog...
en zijn nooit meer naar het koninkrijk teruggekeerd.
Ze zouden van elkaar gehouden hebben.
We moeten een schilderij van jou laten maken.
Ik haat schilderijen van mij.
Wees vriendelijk. - En moedig.
En alles komt goed.
Ben je er klaar voor? - Voor alles, zolang het met jou is.
Mijn koningin. - Mijn Kit.
Kit en Ella trouwden.
En ik, als haar goede fee, kan jullie vertellen...
dat zij de beste koning en koningin werden die het koninkrijk ooit gekend had.
En Ella bleef de wereld zien zoals hij niet was...
maar zoals hij kon zijn.
Als je maar gelooft in moed en vriendelijkheid.
En soms een beetje magie.
Vertaling T.U.